آخرين زمان

سلام

امروز رفته بودیم برای افطار خانه یکی از اقوام طبق معمول از سر کار دیر رسیدم و همه افطار کرده بودند. در همین اثنا بحث های حاشیه و رادیکال به متن آمد.

القصه بحث سومالی شد یکی از اقوام با توپ پر گفت این کار ها چیه بابا چراغی که به خانه رواست به مسجد حرامه ! من لبخندی زدم و گفتم البته کی گفته نه !

گفت چرا این همه تبلیغ میشه به مردم سومالی کمک کنیم؟ هااان ( با توپ پر)

چرا وقتی این همه فقیر خودمون داریم باید به یه کشور دیگه پول بدیم؟ هااااان

مردم خودمون دارن از گشنگی می میرن ما بریم پول بدیم به سومالی !!!

بله ! کسی میره کمک میکنه که مثل کویتی ها کلی ثروت داشته باشن و بعد

برن یه نیسان برنج و نان و ... کمک کنن به جایشون بر نمیخوره!

جالب بود برام داشت همینطور میگفت یاد آقا امام صادق ( علیه السلام)  افتادم 

  گاهى اوقات من تنگدست مى شوم و به وسيله صدقه , با خدا سودا مى كنم .

یعنی صدقه درب های رحمت الهی را باز و افراد را از تنگدستی نجات میدهد.

و یا

ـ امام صادق (ع ) : صدقه دادن قرض را ادا مى كند و بركت بر جا مى گذارد.

با خودم گفتم ببین یک تفاوت تربیت دینی با غیر دینی یک مسلمان زاده در چیه؟

خلاصه کلی از منزلت ندادن صدقه گفت.

گفتم مومن چه اشکال داره هم به خودی کمک کن هم به مسلمانای دیگه

آقا یدفعه شد آتیش و اسپند گفت یکار میکنی به اول آخر این نظام فحش بکشم

( تو دلم گفتم با نیت ات این کار رو کردی ) گفت چرا دولت نباید تبلیغ برای

مردم خودمون کنه ماندم چی بگم اما یاد جمله معروف دولت گدا پرور و نظام گدا پرور افتادم که بعضی ها مدام تکرار میکنن.

گفتم بابا جان این مراتب یعنی کمک به مستمند یک امر حکومتی نیست در ابتدا فردیه حالا اگر امیران حکومت  دستی به کمک داشته باشند که چه بهتر.

گفتم شما اگر 10 هزار تومان داری 7 تومنش بده به داخلی 3 تومنشم به خارجی گفت سفسته نکن !

برام جالب آمد گفتم چه سفسته ای من میگم تو تبلیغ تلویزیون از مردم کمک میخواد شما هم همین مردمی اگر قرار کمک کنی 7 تومن به داخلی بده  3 تومنم به خارجی گفت اون مردم داخلی تا چقدر بهشون میرسه یعنی دو ماه دارن بعدش چی گفتم برادر من شما اگر دغدغه کمک داری به اندازه یه خانواده شناسایی کن و به اندازه خرج هر ماه برنج نه فرد اعلا بلکه تایلندی و شکم سیر کن هر ماه کمک کن و خرجی محدود هم به آنها بدهحدودا میشه 30 تا 40 هزار تومن!

آقا خون خونش رو میخورد گفت تا کی میشه سر پرستی شون رو داشت  در ضمن این همه آدم با کمک یه نفری من کجا گرفته میشه.

گفتم شما یه نفر و مطمئن باش نفرات دیگه ای هم هستند که به کمک بعدی برند.

در ضمن دادا فراموش نشه بحث ما فقره  و بحث اونا قحطی یعنی ما کم یا زیاد یه چیزی برای خوردن داریم اما اونا هیچ چیزی ندارند که اصلا بخورند و شنیدم روزه هاشون رو با خاک باز می کنند.

به نظرم رسید الان واقعا اگر اونهایی که میگن به داخلی ها کمک کنیم که به جاست و میگن مردم خودمون ندارند یه لقمه نون بخورند  آنها که حتی حاضر نیستند اضافه و دست خورده مرغ و کباب و جوجه کباب  و ژله و .... مجالس عروسیشون یا عزاشون  رو ببرن یکی از این مناطق فقیر نشین در ظرفهای یکبار مصرف بدن به خانواده ها  تا با شادی اونها شاد باشن چه توقعی دارن که حرف های اینچنینی شون به دل بشینه اونهایی که چند صد هزار تومان خرج لوازم آرایش شون میکنن در ماه که میدانم برخی چند صد هزار تومان هزینه مجالس رفتن و هزینه لوازم آرایش کردن و .... دارند اما به ایشان میگویی به اندازه 5 هزار تومان به همین فقیر های داخلیمان کمک کن اما میگویند خود ما مستحق تریم و یا به ما چه این گدا پروری هاست که فقر به وجود میاره و گدا ها رو به شهر ها میکشونه.

گاهی فکر میکنم اینها بیشتر یک ادعاست که کمک به داخلی یا خارجی کمک کردن

دیدم دغدغه برخی آدم ها نه کمک به داخلی و نه خارجی افراد همون کاری رو میکنن که شیطان میکنه و اون اغوا گری است یعنی زشت رو زیبا و زیبا رو زشت.

کسی که نمیخواد بپذیره صدقه دادن و یا زکات دادن و یا خمس و یا ... درد محرومین و دین رو درمان میکنه هر چقدر بگی دادش این چیزی که میگی عبثه تو کدش نمیره که نمیره.

بعد کلی با خودم کلنجار میرفتم و دیدم آقامون حق دارن ظهور نمیکنن چون انقدر هستن نماز روزه دارایی که نه برای خودشون مفید نه برای دیگران و چطور میخوان جانشان را برای راه حضرت بدن.

ولی خدا میدانی چقدر با این حرفها دلم میگیرد از خودی هامان است که به ما میرسد.

برسان منجی ما را

اللهم عجل لولیک الفرج

اللهم صلی علی محمد و آل محمد