س . اگر كسی را رنجانده باشم و بخواهم خدا و آن شخص من را ببخشد، درصورتی كه نتوانم از او طلب بخشش كنم چه كنم؟ میدانم كه خدا زمانی میبخشد كه شخصی كه اذیت شده راضی شود. از طرفی به هیچ عنوان نمیتوانم از آن شخص بخواهم مرا ببخشد. فكر میكنم آثار رنجش او را در زندگیم میبینم. لطفا" كمكم كنید.ممنون

ج . چنانچه نمی توانید حلالیت بگیرید ، سعی نمایید موار زیر را عمل کنید؛ ان شاء الله خداوند شما را خواهد بخشید:

ابتدا برای گناه خود، از خدا طلب مغفرت وآمرزش کنید . خداوند در قران می فرماید:

وَ أَنِ استَغْفِرُوا رَبَّكمْ ثمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ یُمَتِّعْكُم مَّتَعاً حَسناً إِلى أَجَل مُّسمًّى وَ یُؤْتِ كلَّ ذِى فَضل فَضلَهُ وَ إِن تَوَلَّوْا فَإِنى أَخَاف عَلَیْكمْ عَذَاب یَوْم كَبِیر؛

و دیگر این که از پروردگارتان آمرزش بخواهید سپس به درگاه او رویکنید تا شما را از بهره ای نیکو تا مدتی معین بهره مند سازد و به هر صاحب فضیلتیفضل او را (به تناسب کمالش) عطا کند. و اگر رویگردان شوید، من از عذاب روزی بزرگ برشما بیمناکم» (1)

وَ مَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا

كسى كه كار بدى انجام دهد یا به خود ستم كند، سپس از خداوند طلب آمرزش نماید، خدا را آمرزنده و مهربان خواهد یافت. (2)

سپس برای شخصی که رنجانده ویا مورد ظلمی قرار داده اید نیز طلب آمرزش ومغفرت کنید ؛ زیرا از پیامبراکرم (صلوات الله علیه و آله) نقل است که حضرت فرمودند:

«مَنْ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ مُؤْمِنٍ خَلَقَهُ اللَّهُ مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ حَسَنَةً وَ مَحَا عَنْهُ سَیِّئَةً وَ رَفَعَ لَهُ دَرَجَةً»؛ اگر کسی برای مؤمنین و مؤمنات طلب مغفرت کند، خداوند به عدد هر مؤمنی که از هنگام خلقت آدم تا قیامت خلق می‏کند، برای او سه چیز در نظر می‏گیرد؛ برایش حسنه می‌نویسد و از گناهانش می‌کاهد و بر مقامش می‏افزاید.(3)

و دیگر اینکه گاهی این بخش از دعای روز دوشنبه را که در مفاتیح الجنان آمده ، با توجه بخوانید:

اللَّهُمَّ إنَّی أَسئَلُکَ فِی مَظَالِم عِبَادِکَ عِنْدِی فَأَیَّمَا عَبْدٌ مِنْ عَبِیدِکَ

خدایا از تو خواهانم در باره ستمی که به بندگان توکردم وحقی که برمن دارندپس هربنده ای ازبندگانت(هر مردی از مردان)

أَوْ أَمَةٍ مِنْ إمَائِکَ کَانَتْ لَهُ قِبَلِی مَظْلَمَةٌ ظَلَمْتُهَا إیَّاهُ فِی نَفْسِهِ أَوْ فِی عِرْضِهِ أوْ فِی

یاکنیزی از کنیزانت( هر زنی از زنان) که مظلمه ای از او بر من است که ستمی بر او کرده ام در جانش یا درعرض و آبرویش یا

مَالِهِ أوْ فِی أَهْلِهِ وَوَلَدِهِ أَوْغِیبَةً اغْتَبْتُهُ بِهَا أَوْ تَحَامُلُ عَلَیْهِ بِمَیْلٍ أَو هَوَىً

درمالش یا در حق خانواده اش و فرزندش و بدگوئی او را کرده ام یاتحمیلی براو بسبب خواهش یاهوس

أَوْ أَنَفَةٍ أَوْ حَمِیَّةٍ أََوْ رِیَاءٍ أَوْ عَصَبِیَّةٍ غَائِبَاً کَانَ أَوْشَاهِدَ اًوَ حَیَّاً کَانَ أَوْ مَیَّتَاً فَقَصُرَتْ

یا تکبر یا خشمی یا خودنمائی یا عصبیت غایب بوده باشد یا حاضر یا زنده بوده یا مرده پس کوتاه آمده

یَدِی وَضًاقَ وُسْعِی عَنْ رَدِّهَا إلَیْهِ وَالتَّحَلُّلَ مِنْهُ فَأَسْئَلُکَ یا مَنْ یَمْلُکُ الْحَاجَاتِ وَهِیَ

دستم وتنگ آمده توانم ازجبران آن حقوق به سوی او وحلالیت خواستن از او پس از تو می خواهم ای کسی که مالک حاجتهائی

مُسْتَجِیبَةٌ لِمَشِیئَتِهِ وَ مُسْرِعَةٌ إلى إرَادَتِهِ أَنْ تُصَلِّی عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ

ودرآن اراده تو همه حاجتها مستجاب است وشتابانند به سوی اراده او که درود فرستی بر محمد وآل محمد واینکه

تُرضِِیَهُ عَنِّی بِمَا شِئْتَ وَ تَهَبَ لِی مِنْ عِنْدِکَ رَحْمَةً إنَّهُ لا تَنْقُصُکَ الْمَغْفِرَةُ

راضی کنی اورا از من به هرطوری که خواهی .وببخشی برایم از نزدخودت رحمت؛ زیرا آمرزیدن از تو چیزی کم نمیکند

وَلاتَضُرُّکَ الْمَوْهِبَةُ یَاأَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

و بخشیدن ضرری به تو نمی رساند ای مهربان ترین مهربانان . (4)

1. هود/3

2.نساء110

3بحارالأنوار،ج 90، ص391.

4. برگرفته از مفاتیح الجنان