این روایت را در جای دیگری شنیده بودم به این مضمون که امام معصوم (علیها سلام) میفرمایند شیعیانمان قببل از مرگ عذابهایی می کشند که در آخرت اعمال نیکو داشته و عذابهای دنیایی شان کفاره خطاهایشان شود

شخص سوال کنند به قول امروزی ها انقدر سمج می شود که آخر سر حضرت آقا ( علیهما السلام) میفرمایند به کوری شما شفاعت ما شامل حال شان می گردد.

 

پس شیعه اول رفتارامون رو درست کنیم

بعد بفرست اون صلوات قشنگه رو

و روایت کامل بخون

+++


مرحوم آیت الله میرزا احمد مجتهدی، این روایت را نقل کردند: روزی فردی آمد خدمت امام معصوم و به ایشان عرض کرد: اگر روزی یکی از دوستان شما گناهی کند، عاقبتش چگونه خواهد بود؟ امام در پاسخ به وی فرمودند: خداوند به او یک بیماری عطا می نماید تا سختی های آن بیماری کفاره ی گناهانش شود.

آن مرد دو مرتبه پرسید: اگر مریض نشد چه؟ امام مجدد فرمودند: خداوند به او همسایه ای بد می دهد تا او را اذیت نماید و این اذیت و آزار همسایه، کفاره ی گناهانش شود.

آن مرد گفت: اگر همسایه ی بد نصیبش نشد چه؟ امام فرمودند: خداوند به او دوست بدی می هد تا وی را اذیت نماید و آزار آن دوست بد، کفاره ی گناهان دوست ما باشد.

آن مرد گفت: اگر دوست بد هم نصیبش نشد چه؟! امام فرمودند: خداوند همسر بدی به او می دهد تا آزار های آن همسر بد، کفاره ی گناهانش شود.

آن مرد گفت: اگر همسر بد هم نصیبش نشد چه؟ امام فرمودند: خداوند قبل از مرگ به او توفیق توبه عنایت می فرماید.

باز هم آن مرد از روی عنادی که داشت گفت: و اگر نتوانست قبل از مرگ توبه کند چه؟ امام فرمودند: به کوری چشم تو! ما او را شفاعت خواهیم کرد!.