آخرين زمان

بعضیا اشتباهی میگن:

تراشیدن ریش هرچند در زمان گذشته حرام بوده است ولی در زمان فعلی دیگر حرام نیست.چون در زمان گذشته،وسایل بهداشتی در دسترس نبود و همین مسأله باعث میشد که همواره تراشیدن ریش،باعث جراحت و آلودگی در سطح پوست شود و این مساله باعث جذب باکتری فراوانی در سطح پوست شود؛اما امروزه با فراوانی وسایل بهداشتی و در دسترس بودن آنها،دیگر تراشیدن ریش هیچ مشکل بهداشتی ایجاد نمی کند.

درستش اینه:

این توجیه همواره توسط افرادی که علم به گناه بودن تراشیدن ریش پیدا کرده اند ولی می خواهند کار خود را توجیه کنند ،مطرح می شود.

اما لازم به ذکر است که حرمت تراشیدن ریش صرفا به خاطر رعایت مسائل بهداشتی نبوده است وگرنه تراشیدن موی سائر نقاط بدن هم حرام می اعلام می شد؛در حالیکه اینچنین نیست و اتفاقا در احادیث متعددی ، توصیه شدید به ازاله موی بعضی از نقاط بدن صورت گرفته است.

روایاتی درباب مذمت ریش تراشی:

در منابع روایی روایات زیادی در باب مذمت ریش تراشی داریم که به عنوان نمونه روایاتی از حضرت رسول(ص) و حضرات ائمه(ع) می آوریم:
1) رسول الله(ص): “أحفوا الشوارب و أعفوا اللحی” یعنی سبیلتان را كوتاه كنید و ریش خود را آزاد بگذارید.
2) رسول الله(ص): “حلق اللحیة من المثلة و من مثل فعلیه لعنةالله” یعنی تراشیدن ریش نوعی مثله كردن است و لعنت خدا شامل كسی كه چنین كند.
3) رسول الله(ص): “الشیب نور المؤمن من أراد أن یطفئه فلیطفئه” یعنی ریش نور مؤمن است. پس هر كس خواست نورش خاموش كند چنین كند.

همه (به جز بهجت و صافى): تراشیدن ریش خواه با تیغ باشد یا ماشین بنابر احتیاط واجب حرام است.(امام، استفتاءات، ج 2،نورى، استفتاءات، ج 1، س 492 و 493؛ مكارم، استفتاءات، ج 2، س 750 و 753؛ تبریزى، استفتاءات، س 1089 و 1096؛ فاضل، جامع‏المسائل، ج 1، س 957 و 955؛ سیستانى، سایت، ریش تراشى، س 1 و 3؛ خامنه ‏اى، اجوبة، س 1421 و 1416؛ دفتر: وحید.) صافى و بهجت: تراشیدن ریش حرام است.(صافى، جامع الاحكام، ج 2، س 1740 و 1742؛ بهجت، توضیح المسائل، متفرقه، م 4.)